Cocaïne

Cocaïne kortweg coke genoemd, is een wit kristalachtig poeder. Via een chemisch proces wordt het bereid uit de bladeren van de cocaplant. Van cocaïne kan ook basecoke, gekookte coke of crack worden gemaakt. Het wordt dan vermengd met water en maagzout of ammoniak. Het gebruik van deze middelen is, door de snelle en heftige werking, vele malen riskanter dan het gebruik van ‘gewone’ coke.

De meest voorkomende manier van gebruiken is snuiven. Het poeder wordt in een lijntje gelegd en via een kokertje, of soms direct, in de neus opgesnoven. Cocaïne kan ook gebruikt worden d.m.v. spuiten en roken (basecoke). Dit laatste noemen we ook wel chinezen.

Cocaïne heeft een oppeppend middel. Bij snuiven, begint het na enkele minuten al te werken. Het effect houdt ongeveer een half uur aan. Bij spuiten werkt het vrijwel onmiddellijk. Na afloop voelt een gebruiker zich down, rusteloos en opgefokt.

De lichamelijk afhankelijkheid is klein. Een gebruiker raakt echter snel geestelijk afhankelijk van coke. Vooral psychisch is coke namelijk een verleidelijke drug. Bij lang cokegebruik zijn de ontwenningsverschijnselen zeer heftig en kunnen ze maanden duren. De gebruiker voelt zich depressief en uitgeput.

Bij basecoke is de werking snel en explosief: de flash. Het slaat dan om in een down, opgefokt en onrustig gevoel: de crash. De gebruiker wil zo snel mogelijk een nieuwe portie. Het gebruik wordt al heel snel dwangmatig. Een gebruiker wordt asociaal en agressief.

Mensen die veel en regelmatig coke gebruiker, kunnen veranderen in onaardige personen die zichzelf overschatten. Ze kunnen koel worden, arrogant en egoïstisch. Door coke verdwijnen gevoelens van vermoeidheid: risico tot uitputting is groot. Een gebruiker eet niet en vermagert snel. Uitputting en slapeloosheid zijn het gevolg. Regelmatig gebruik kan allerlei angsten, jaloezie en waanvoorstellingen veroorzaken. Iemand wordt achterdochtig en voelt zich bedreigd.